ΤΑ ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΙΣΕΒΑΛΑΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

 

=== ΤΟ «ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ» ΚΑΙ ΤΟ «ΠΙΣΤΕΥΩ» ΑΝΕΓΝΩΣΕ Ο ΤΖΕΦΡΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ!

 === Ελπίζουμε να μην το έκανε μόνο για εθιμοτυπικούς λόγους (Η φωτογραφία από το «Αγιορείτικο Βήμα»).

=== ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 === Έφτασε στις Καρυές το πρωί και αναχώρησε νωρίς το μεσημέρι, με στρατιωτικό ελικόπτερο: Τα μέτρα αασφαλείας ήταν δρακόντεια και πρωτόγνωρα για το Άγιον Όρος.

 === Προσκύνημα στο «Άξιον Εστί».

 === Αναμνηστική φωτογραφία έξω από την Ιερά Επιστασία, με τη συνοδεία των Σερδάρηδων (αστυνομικών του Αγίου Όρους), ντυμένων με την παραδοσιακή ενδυμασία.

=== Αναρτήθηκε από HELLAS-ORTHODOXY
ΠΗΓΗ: TSOUTSOUNEROS

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΙΟ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΚΑΡΤΑ ΣΚΛΑΒΩΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Posted by ΜπαρμπαΝίκος

AΔΕΡΦΙΑ, ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ
Η ΚΙΝΗΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ “Ο ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ’ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΜΑΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ
26 – 2-2011 ΩΡΑ 4.30 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ  ΣΤΟ ΑΙΓΙΟ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ  – ΜΟΛΙΣ 2 ΩΡΕΣ  ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ 200 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΑΙΓΙΟΥ ΜΕ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ ΟΜΙΛΗΤΕΣ , ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΤΡΑΝΩΣΟΥΜΕ  ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ  ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΗΣ 6-2-2011 ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΠΟΛΗ, ΠΟΥ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΗΣ  ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΛΟΝΤΟ ΣΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ  1821 ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ .
ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΑΣ , ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑI ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΣΥΝΝΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΙΣΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF, ΣΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΑΣ .ΕΠΙΣΗΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΣΠΕΙΡΕΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΦΙΛΙΚΑ ΣΑΣ ΒLOGS , ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΟΤΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΙΚΡΗ ΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΗ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΤΟΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΤΗΣ ΑΓΩΝΑ , ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΘΕΙ ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΛΥΣΙΔΩΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ .
ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΑΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ  ΜΕ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΙΕΡΟΚΥΡΗΚΑ Π. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΜΥΛΩΝΑ .
ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ Ο ΑΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΙΛΤΑΤΗ ΜΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
Η ΒΟΣΤΙΤΣΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Η ΜΑΓΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ ,ΕΚΤΕΛΩΝΤΑΣ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΚΟΝ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ !
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ :
BAΣΙΛΕΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ
6944 335193

ΜΕΓΑ ΣΠΗΛΑΙΟΝ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Φωτογραφική επιμέλεια ΧΡΟΝΟΣ

Η Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου βρίσκεται στο 10ο χιλιόμετρο του δρόμου Καλαβρύτων – Πούντας – Ε.Ο. Πατρών – Αθηνών.
Είναι χτισμένη σε ένα εντυπωσιακό τοπίο στην είσοδο μιας φυσικής σπηλιάς.
Από το όνομα κιόλας  του μοναστηριού μπορεί κάποιος να καταλάβει πως έχει σχέση με σπηλιά. Πραγματικά μέσα στο μοναστήρι υπάρχει μια σπηλιά όπου τρέχει και το αγίασμα της αγίας κόρης  όπως λέγεται..


Χτίστηκε το 362 από τους Θεσσαλονικείς αδερφούς, Συμεών και Θεόδωρο. Είδαν ξεχωριστά ο καθένας μια οπτασία με την εντολή να μεταβούν στην Αχαΐα και να βρουν την ιερή εικόνα της Παναγίας από μαστίχα και κερί, φιλοτεχνημένη από τον Ευαγγελιστή Λουκά.
Περιπλανήθηκαν στην περιοχή της Ζαχλωρούς, μέχρι που συνάντησαν την βοσκοπούλα Ευφροσύνη, η οποία τους οδήγησε στο σπήλαιο που βρισκόταν η Ιερή Εικόνα. Με μεγάλη ευλάβεια οι δύο μοναχοί πήραν την εικόνα έξω από το σπήλαιο και καθάρισαν από τα φυτά τον ιερό χώρο, και γύρω από αυτόν άρχισαν να χτίζουν ναό και μικρά κελιά.

Ας δούμε τι λέει για αυτή την ιστορία όμως η λαϊκή μας παράδοση...
Παλαιότερα η περιοχή που είναι τώρα χτισμένο το μοναστήρι του Μ.Σπηλαίου ήταν γεμάτη από αγριόχορτα και θάμνους. Σε εκείνη την περιοχή μια νεαρή κοπέλα που την ονόμαζαν Αγία κόρη λόγω της αφοσίωσής της στην Παναγία έβοσκε τα κατσίκια της. Μια μέρα ένα από τα κατσίκια της μπήκε χωρίς να το θέλει μέσα στη σπηλιά .Οταν βγήκε η κοπέλα παρατήρησε πως η μουσούδα του ήταν γεμάτη νερά. Τότε και η κοπέλα μπήκε μέσα και είδε ότι από ένα σημείο έτρεχε νερό. Δίπλα στη βρύση υπήρχε παρατημένη και η εικόνα της Παναγίας μια από τις τρείς που έφτιαξε ο ευαγγελιστής Λουκάς. Ταυτόχρονα άκουσε μια φωνή που έλεγε πως σε εκείνο το μέρος θα έρθουν δυο καλόγεροι για να χτίσουν το μοναστήρι.
Ετσι έγινε. Ηρθαν οι δυο μοναχοί από τη Θεσσαλονίκη και μαζί με την κοπέλα αποφάσισαν να κάψουν τα άγρια χόρτα και τους θάμνους ώστε να καθαρίσει η περιοχή και να χτίσουν το μοναστήρι. Ομως εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε ένας δράκος από το βάθος της σπηλιάς. Μέσα από την εικόνα της Παναγίας βγήκε μια λάμψη κι έκαψε το δράκο.
Λένε πως κόκαλα του δράκου υπήρχαν στο μοναστήρι μέχρι τη μεγάλη φωτιά που έκαψε το μοναστήρι και μαζί και τα τελευταία απομεινάρια του δράκου.

Το μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου υπήρξε φάρος της Ορθοδοξίας και φρούριο κατά των Τούρκων κατακτητών. Δέχτηκε πολλές επιθέσεις αλλά ποτέ δεν κατακτήθηκε. Καταστράφηκε τέσσερις φορές από πυρκαγιές, το 840, το 1400, το 1640 και το 1934, πάντα όμως η εικόνα της Παναγίας έμενε ανέπαφη. Κατά την επίθεση του Ιμπραήμ τον Ιούνιο του 1827 είναι γνωστή η ηρωική απάντηση του ηγούμενου Δαμασκηνού: «….δια να προσκυνήσωμεν είναι αδύνατον…αν έλθης εδώ να μας πολεμήσης και μας νικήσης, δεν είναι μεγάλο κακόν, διότι θα νικήσης παπάδες, αν όμως νικηθής …θα είναι εντροπή σου…»

Το μαύρο Δεκέμβριο του 1943, τα Ναζιστικά στρατεύματα την 8η του μήνα λεηλάτησαν, έκαψαν το μοναστήρι και εκτέλεσαν 16 άτομα, μοναχούς, επισκέπτες και υποτακτικούς. Ακόμη, εκτέλεσαν 9 μοναχούς στη θέση Ψηλός Σταυρός.
Παρ’ όλες τις καταστροφές, τις πυρκαγιές και τις λεηλασίες η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου υψωνόταν ακόμα καλύτερη και μεγαλοπρεπής. Σήμερα υψώνεται σε οκτώ ορόφους συνεχίζοντας την ιστορική πνευματική πορεία τους.
Τα τελευταία χρόνια λειτουργεί με καθοδήγηση του ηγούμενου Ιερωνύμου.
Πολύτιμα κειμήλια
Η Μονή διαθέτει μεγάλο πλούτο κειμηλίων, μεταξύ των οποίων εξαιρετική θέση κατέχει η εικόνα της Παναγίας, που φιλοτέχνησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Επίσης, διαθέτει ένα σπάνιο λάβαρο με τις μορφές τριών βυζαντινών αυτοκρατόρων, εθνικές στολές, ένα πολύτιμο σταυρό με Τίμιο Ξύλο, λειψανοθήκες με οστά Αγίων και των ιδρυτών της Μονής, Ευαγγέλια σε περγαμηνές κλπ. Διαθέτει επίσης βιβλιοθήκη με περισσότερους από 3.000 τόμους, καθώς και πλήθος χειρογράφων

πληροφοριες  καλαβρυτα ,8848

Ανάρτηση Από την  ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

OMOΛΟΓΙΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΠΑΤΕΡΩΝ (Π.ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑΣ)

Αναρτήθηκε από "Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ"

_________________
ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ - Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΔΕΝ ΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ ΜΟΝΟ Ο ΓΑΒΡΑΣ - ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΙ ΣΚΗΝΕΣ ΤΟΥ ΞΕΒΡΑΚΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ?????

Για τη σύγκρουση Μουσείου Ακρόπολης-Κώστα Γαβρά και χριστιανισμού-ελληνισμού

Αυτό είναι ένα κείμενο που το υπογράφουμε μέχρι στιγμής οι Αλέξανδρος Αρβανιτάκης, Νίκος Γεωργιόπουλος, Θόδωρος Παντούλας και Νίκος Ράπτης… Είναι προς δημοσίευση… Θα θέλαμε τις παρατηρήσεις σας…

Το τελευταίο διάστημα, με αφορμή τη διαφωνία μεταξύ του Μουσείου της Ακρόπολης και του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά για το περιεχόμενο μίας ενημερωτικής ταινίας που ο δεύτερος προμήθευσε στο πρώτο, γινόμαστε μάρτυρες μιας άδικης και μισαλλόδοξης επίθεσης κατά της εκκλησίας, για την οποία νιώθουμε την ανάγκη να τοποθετηθούμε.

Η εκκλησία είχε κάθε δικαίωμα να κρίνει το ενημερωτικό υλικό του κ. Γαβρά, όπως οποιοσδήποτε άλλος πολίτης ή παράγων της κοινωνικής ζωής. Ό,τι διαμείφθηκε στη συνέχεια μεταξύ του Μουσείου και του σκηνοθέτη αφορά τους ίδιους και φυσικά η εκκλησία δε φέρει την παραμικρή ευθύνη.

Από εκεί και πέρα όμως, εξαπολύθηκε από τα ΜΜΕ μία πρωτοφανής επίθεση κατά της ίδιας της παρουσίας του χριστιανισμού στον ελλαδικό χώρο. Με έκπληξη και οδύνη είδαμε να εμφανίζεται σχεδόν ως αυτονόητο πως ο χριστιανισμός επιβλήθηκε στον ελληνισμό δια της βίας και του φανατισμού –εκριζώνοντας δήθεν με αιματηρό και καταστροφικό τρόπο την «πατροπαράδοτη» «ελληνική θρησκεία», δηλαδή την ειδωλολατρία!

Οποιοσδήποτε έχει κάποια σχέση με την ιστορία γνωρίζει αντιθέτως πως ο ελληνισμός ασπάστηκε το χριστιανισμό από την αρχή, αυθόρμητα και μαζικά, όπως κανείς άλλος δεν το έκανε τους τρεις πρώτους μετά Χριστόν αιώνες. Ο χριστιανισμός μάλιστα λειτούργησε ως κιβωτός για τον πυρήνα της ελληνικής σκέψης και του πολιτισμού, όπως αποδεικνύει η πατερική παράδοση και η ελληνική έκφραση της χριστιανικής γραμματείας, ακόμα και του συνόλου σχεδόν της Καινής Διαθήκης. Είναι δε γνωστό πως ελληνικά καλλιτεχνήματα από ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, ακόμα και «εθνικά» εδώλια, μεταφέρθηκαν αργότερα, τον 4ο αι. μ.Χ., στην Κωνσταντινούπολη, για να στολίζουν τους δημόσιους χώρους της Βασιλεύουσας «Νέας Ρώμης» και να υπογραμμίζουν έτσι τον «ανατολικό» (ελληνικό) της χαρακτήρα.

Πέραν αυτών όμως, μας απασχολεί η οξύτητα, η εμπάθεια και η ένταση των επιθέσεων κατά του χριστιανισμού που εξαπολύθηκαν με αφορμή την αντιπαράθεση Μουσείου Ακρόπολης-Κώστα Γαβρά, από πλήθος δημοσιολόγων, επιστημόνων, πολιτικών παραγόντων όλων των μεγάλων κομμάτων, ΜΜΕ κ.λπ. που κατά τη γνώμη μας αναδεικνύουν, άλλα, πολύ σοβαρότερα, ζητήματα.

Είναι εντελώς φανερό πως τις τελευταίες δεκαετίες έχει πραγματοποιηθεί και στη χώρα μας μία «στροφή» υπέρ της εκκοσμίκευσης του χαρακτήρα του ελληνικού κράτους και της ενίσχυσης του ουδετερόθρησκου χαρακτήρα του.

Αυτό όμως δεν είναι δυνατό να αξιοποιείται από τις δυνάμεις της εκκοσμίκευσης προκειμένου να εκτοπιστεί ο χριστιανισμός από την πατρίδα μας, ούτε για να εξαφανιστεί η σχέση ελληνισμού και χριστιανισμού: τη σχέση αυτή εξάλλου μαρτυρούν η ιστορία, τα τοπωνύμια, τα ίδια τα ονόματα των ανθρώπων, η γλώσσα μας, η λογοτεχνία και το σύνολο της ελληνικής καλλιτεχνικής έκφρασης, τα ήθη και τα έθιμά μας, η θεσμική λειτουργία του κράτους .

Τη σχέση αυτή αναδεικνύει η ίδια η καθημερινότητα των Ελλήνων, που εξακολουθούμε στη μεγάλη μας πλειοψηφία να αποτελούμε πλήρωμα της εκκλησίας και να θέτουμε υπό τη σκέπη της πλήθος εκδηλώσεων της προσωπικής μας ζωής, τις χαρές μας και τις λύπες μας, ακόμα και αν δεν διατηρούμε ζωντανή πνευματική σχέση μαζί της, πράγμα που ισχύει μολοταύτα για εκατοντάδες χιλιάδες ανάμεσά μας.

Πολύ περισσότερο, θα πρέπει να κατανοηθεί από όλους πως πλέον οι επιθέσεις κατά της εκκλησίας και του χριστιανισμού στη χώρα μας λαμβάνουν τη μορφή της επιχείρησης υπέρ μιας ιδιότυπης κοινωνικής περιθωριοποίησης του χριστιανισμού και των χριστιανών. Αυτή η περιθωριοποίηση όμως τραυματίζει τον κοινωνικό ιστό, προκαλεί διχαστικά φαινόμενα και δε διευκολύνει την προσπάθεια να βρεθεί μία νέα ισορροπία μεταξύ έθνους και χριστιανισμού στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις πραγματικότητες του 21ου αιώνα.

Θα ήταν μέγα λάθος να επιχειρηθεί η εμπέδωση στην Ελλάδα της ιδέας πως ο χριστιανισμός και η ορθοδοξία είναι «ξενόφερτοιι» και πρέπει να εξοβελιστούν από κάθε εθνική πολιτική και πολιτειακή έκφραση. Κάτι τέτοιο δε απειλεί απλά να προκαλέσει εθνικό διχασμό. Επιπλέον στερεί την κοινωνία μας από τα ζωογόνα στοιχεία που φέρει ο χριστιανισμός και η ορθοδοξία στην πνευματική ζωή, την κοινωνική συνοχή, την εθνική μας ταυτότητα. Ο χριστιανισμός είναι φορέας πνεύματος συνδιαλλαγής, φιλανθρωπίας, κοινωνικής αλληλεγγύης, ατομικής ευθύνης, ειρήνης, παιδείας, ιστορικής αυτογνωσίας, φιλοξενίας, οικουμενικότητας που ο ελληνισμός σήμερα τα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. «Σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν*»

Η πατρίδα μας χρειάζεται πράγματι αναθεώρηση των σχέσεων κράτους-εκκλησίας, ούτως ώστε αυτές να αντιστοιχούν στις πραγματικότητες του 21ου αιώνα. Αυτή όμως η νέα σύνθεση πρέπει να είναι εποικοδομητική για την κοινωνική, πνευματική και πολιτική μας ζωή. Στην προσπάθεια να βρεθούν οι νέες ισορροπίες, όλοι οι Έλληνες πρέπει να είμαστε μαζί. Χωρίς μηδενισμούς, μισαλλοδοξία, διχαστική διάθεση, ιστορική άγνοια και προσπάθεια για δημιουργία νέων «μιασμάτων»…

* Πράξ. 26,14

O Αλέξανδρος Αρβανιτάκης είναι διεθνολόγος. Ο Νίκος Γεωργιόπουλος είναι υποψήφιος δρ. χρηματοοικονομικής στο πανεπιστήμιο της Βιέννης. O Θόδωρος Παντούλας είναι εκδότης του περιοδικού «Manifesto». Ο Νίκος Ράπτης είναι δρ. παιδαγωγικής.

Αναρτήθηκε στο manifesto

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΠΟΝΤΙΟ ΠΙΛΑΤΟ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ ΔΑΦΝΙΟΥ

ΤΡΟΙΑΣ 20 - 124 62 ΧΑΪΔΑΡΙ

Τηλ. 210 5325193

Εν Δαφνίω 23-12-2002/5-1-2003

Σεβαστοί πατέρες ευλογείτε,

Όπως γνωρίζετε καλά, όταν το 1924 έγινε η αντικανονική αλλαγή του εορτολογίου, σύσσωμο το Άγιο Όρος αντέδρασε και δεν την ακολούθησε. Συν τω χρόνω, όμως οι περισσότεροι Αγιορείτες, αν και διατηρούν το παλαιό εορτολόγιο, άρχισαν να έχουν κοινωνία με τους καινοτόμους, εκτός των λεγομένων ζηλωτών. Οι ζηλωτές Αγιορείτες, αυτοί που δεν μνημονεύουν το όνομα του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως μετά την ημερολογιακή καινοτομία, συνυπάρχουν με τους μνημονευτές εδώ και 80 έτη περίπου.

Ανεξαρτήτως του ποιός είχε δίκαιο, υπήρχε πάντως συνύπαρξη και αλληλοανοχή. Άλλωστε δεν αγνοούμε ότι κατά βάθος πολλοί εκ των μνημονευόντων, εθαύμαζαν και θαυμάζουν τους ζηλωτές για την προσήλωσή τους στα σεπτά δόγματα και παραδόσεις της Ορθοδοξίας.

Αλλά και οι λοιποί Αγιορείτες γενικώς, όπως φαίνεται από τις κατά καιρούς αποστελλόμενες επιστολές προς τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, μετά πολλής δυσπεψίας ανέχονται τις οικουμενιστικές πράξεις και δηλώσεις των καινοτόμων ιεραρχών. Άρσεις αναθεμάτων, εόρτια μηνύματα προς ηγέτες ετεροδόξων (η για την εορτή του Μπαϊραμίου των μουσουλμάνων), ημιτελή συλλείτουργα με τον Παπα, συμμετοχή σε κοινές τελετές και λιτανείες με παπαδίνες προτεστάντιδες (Καμπέρα Αυστραλίας), αποφάσεις σε Σαμπεζύ Ελβετίας και Μπελεμέντ Λιβάνου, συμπροσευχές μετά πάσης φύσεως (και φύλου) ετεροδόξους και αλλοθρήσκους (που έχουν γίνει πλέον τρόπος ζωής για τούς φαναριώτες ιεράρχες), μετάδοση μυστηρίων σε παπικούς και μουσουλμάνους, βαπτίσεις με αναδόχους Μουσουλμάνους, λειτουργίες σε τζαμιά με συμμετοχή μουσουλμανικού «εκκλησιάσματος», κ.α. «επιλήψει γαρ ημάς ο χρόνος διηγουμένους περί Χαρκιανάκη τε και Ζηζιούλα, Κουκούζη τε και Αρχοντώνη, οίτινες εποδοπάτησαν κανόνας ιερούς, ισοπέδωσαν παραδόσεις, συμπροσηυχήθησαν μετ’ αλλοφύλων εις αλλοτρίους "θεούς"». Αρκεί μόνο να σας υπενθυμήσουμε την περίφημη εκείνη έκφραση του κ. Βαρθολομαίου «δια τους προπάτορας ημών τους κληροδοτήσαντας εις ημάς το σχίσμα», οι οποίοι «ευρίσκονται εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού»!

Πως, λοιπόν, οι Εσφιγμενίτες πατέρες να μνημονεύσουν έναν τέτοιο Πατριάρχη ως «ορθοτομούντα τον λόγον της του Θεού αληθείας;» Πολύ ορθά άσκησαν το δικαίωμα το οποίο τους παρέχει ο ΙΕ´ κανόνας της ΑΒ´ Συνόδου.

Πατέρες, δεν είμαστε απλοί φύλακες των Μοναστηριών μας. Δεν είμαστε υπάλληλοι μουσείων. «Έργον μοναχού το μηδόλως ανέχεσθαι καινοτομείσθαι το ευαγγέλιον». Η δε Καινή διαθήκη δια τους αιρετικούς επιτάσσει: «αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού» (Τιτ. Γ´ 10) και ο ευαγγελιστής της αγάπης: «χαίρειν αυτώ μη λέγετε, ο γαρ λέγων αυτώ χαίρειν κοινωνεί τοις έργοις αυτού τοις πονηροίς» (Β´ Ιωάννου 11) Όλα αυτά τα γνωρίζετε.

Εμείς απλώς σας τα υπενθυμίζουμε. Αν, όμως, δεν μπορείτε να μιμηθείτε τους ομολογητές της πίστεως, τουλάχιστον μην τους διώκετε. Διότι μπορεί να βρείτε πολιτικούς διοικητές πρόθυμους να μιμηθούν τον Πιλάτο, αλλά η αδικία που θα διαπράξετε θα είναι «εφ’ υμάς και επί τα πνευματικά τέκνα υμών.»
Ελπίζοντας ότι θα πράξετε κατά Θεόν.

Δια την Ι. Μονήν

+ Ο Μαραθώνος Φώτιος